«Ζούμε σε μια κοινωνία, που νομίζω οτι ο κόσμος δεν αντέχει, το να μην μπορεί να σε βάλει σε ένα συγκεκριμένο κουτάκι. Δηλαδή, δεν είμαστε κουτάκια. Είμαστε άνθρωποι, είμαστε πολύ περισσότερα απο κάτι που μπορεί να χωρέσει σε ένα κουτάκι.» (Ζακ Κωστόπουλος, απόσπασμα από συνέντευξή του)
Στις 21 Σεπτέμβρη λιντσάρεται και δολοφονείται από αφεντικά και μπάτσους. Δεν χώραγε στα κουτάκια της κανονικότητάς τους. Ως οροθετικός, φτωχός, ομοφυλόφιλος και ακτιβιστής της Queer κοινότητας, περίσσευε στον κόσμο κράτους και κεφαλαίου, γι αυτο και η ζωή του δεν είχε καμμιά αξία για τους δολοφόνους του που τον χτύπαγαν ανελέητα, ματωμένο και αναίσθητο στο πεζοδρόμιο. Το λιντσάρισμα και η δολοφονία του από αυτή την φασιστική αγέλη αφεντικών και μπάτσων, πρώτα έγινε live θέαμα για αρκετό περαστικό και αδιάφορο κόσμο. Στις επόμενες ώρες μέσω των δελτίων ειδήσεων και των «ενημερωτικών» εκπομπών των ΜΜΕ, η φρίκη αυτή κανονικοποιήθηκε με γκεμπελίστικη προπαγάνδα (ληστής, πρεζάκι, μαχαιροβγάλτης κλπ) και προσφέρθηκε «στο πιάτο» δεκάδων χιλιάδων βολεμένων σε κουτάκια, φιλήσυχων και νομοταγών, πιστών υπηκόων της κυριαρχίας και υποστηρικτών του καθεστώτος εξαίρεσης, για κανιβαλιστική κατανάλωση. Continue reading “Λιντσάρισμα και δολοφονία Ζακ Κωστόπουλου : ο σύγχρονος φασισμός προελαύνει.”