Για την ειδική συνθήκη της φυλάκισης και την ειδικότερη συνθήκη φυλάκισης των πολιτικών κρατουμένων

Στα τέλη του 18ου αιώνα παρατηρείται στη Δυτική Ευρώπη ένας μετασχηματισμός στον τρόπο αντιμετώπισης του εγκλήματος από την αστική ποινική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το νέο δόγμα, τα αδικήματα που διαπράττονται εφεξής δεν στρέφονται ενάντια στο πρόσωπο του μονάρχη που ταυτιζόταν τόσο με τον ίδιο το νόμο, όσο και με την υπεράσπισή του, αλλά εναντίον ολόκληρης … Continue reading “Για την ειδική συνθήκη της φυλάκισης και την ειδικότερη συνθήκη φυλάκισης των πολιτικών κρατουμένων”

Στα τέλη του 18ου αιώνα παρατηρείται στη Δυτική Ευρώπη ένας μετασχηματισμός στον τρόπο αντιμετώπισης του εγκλήματος από την αστική ποινική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με το νέο δόγμα, τα αδικήματα που διαπράττονται εφεξής δεν στρέφονται ενάντια στο πρόσωπο του μονάρχη που ταυτιζόταν τόσο με τον ίδιο το νόμο, όσο και με την υπεράσπισή του, αλλά εναντίον ολόκληρης της κοινωνίας, η οποία πλέον καλείται να προστατευθεί από τις αναταράξεις που προκαλούνται στη συνοχή της αντιμετωπίζοντας τον εχθρό στο εσωτερικό της. Την περίοδο της νεωτερικότητας και ως απόρροια της διάδοσης των φιλελεύθερων ιδεών, η έννοια της ατομικής ελευθερίας ανάγεται στο ύψιστο αγαθό προς υπεράσπιση και αντίστοιχα η αποστέρησή της αποκτά τον χαρακτήρα της τιμωρίας. Καθιερώνεται λοιπόν σταδιακά η ποινή του εγκλεισμού, της φυλάκισης ως πειθαρχικού μηχανισμού διαχείρισης, επιτήρησης και ελέγχου της ζωής. Continue reading “Για την ειδική συνθήκη της φυλάκισης και την ειδικότερη συνθήκη φυλάκισης των πολιτικών κρατουμένων”

Κείμενο πολιτικών θέσεων συλλογικότητας.

Την τελευταία δεκαετία και κυρίως τα τελευταία 6 μνημονιακά χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, βιώνουμε στην ελλαδική επικράτεια όλο και πιο έντονα σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Μια ολοκληρωτική επίθεση που την διαχειρίζονται τόσο οι κλασσικοί πολιτικοί εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού, όσο και πολιτικοί σχηματισμοί, κόμματα … Continue reading “Κείμενο πολιτικών θέσεων συλλογικότητας.”

Την τελευταία δεκαετία και κυρίως τα τελευταία 6 μνημονιακά χρόνια της καπιταλιστικής κρίσης, βιώνουμε στην ελλαδική επικράτεια όλο και πιο έντονα σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, την ολομέτωπη επίθεση κράτους και κεφαλαίου στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Μια ολοκληρωτική επίθεση που την διαχειρίζονται τόσο οι κλασσικοί πολιτικοί εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού, όσο και πολιτικοί σχηματισμοί, κόμματα και οργανώσεις της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά, που προσδοκούν να γίνουν διαχειριστές ενός σάπιου και ανθρωποκτόνου συστήματος. Η αντικειμενικοποίηση της εκμεταλλευτικής δομής του καπιταλιστικού συστήματος στην συνείδηση των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, αποτελεί το βασικό εργαλείο όλων αυτών των επίδοξων δεξιών, κεντρώων και αριστερών υπερασπιστών της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ένα εργαλείο που χρησιμοποιούν για να αναπαράγουν και να προπαγανδίζουν την πολιτική ανάθεση, τον κυβερνητισμό και την διαταξική συνεργασία ως δήθεν «προοδευτικές» διαδρομές εξόδου από την κρίση. Η «εθνική ανάπτυξη» έχει γίνει καραμέλα στα στόματα όλων των καθεστωτικών πολιτικών δυνάμεων, ντύνοντας την προπαγάνδα τους με δήθεν ριζοσπαστικά, οικονομίστικα και εθνικοπατριωτικά ιδεολογήματα όπως π.χ. αυτά περι «εθνικής ενότητας», «εθνικού» νομίσματος, «εθνικοποιήσεων» και κεντρικού οικονομικού σχεδιασμού. Continue reading “Κείμενο πολιτικών θέσεων συλλογικότητας.”