Ιστορικά, σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης εντείνονται οι εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών/ταξικών αντιθέσεων. Η διαρκής υποτίμηση της εργασίας, η ένταση της εξαθλίωσης και η συνολική υποβάθμιση των υλικών όρων και της ποιότητας διαβίωσης της τάξης μας, αποτελεί τη βασική στρατηγική επιλογή στην κατεύθυνση επιβίωσης και διαιώνισης του κυρίαρχου εξουσιαστικού συστήματος. Σε μια τέτοια συνθήκη, η κοινωνική συναίνεση και ο διαρκώς επιδιωκόμενος έλεγχος του πληθυσμού καθίστανται ιδιαίτερα επισφαλείς. Συνεπώς, προκειμένου να επιτευχθεί η αναγκαία κρατική και καπιταλιστική αναδιάρθρωση, επιστρατεύονται αφενός οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους στην κατεύθυνση της τρομοκράτησης και της πειθάρχησης της τάξης μας (ποινικοποίηση κοινωνικών/ταξικών αγώνων, εγκλεισμός και εξοντωτικές ποινές σε αγωνιζόμενους/ες, πρακτική κατάργηση απεργιών, θεσμικός ρατσισμός, με στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών/στριών) και αφετέρου κάθε δυνατός μηχανισμός προπαγάνδας και αποπροσανατολισμού του κοινωνικού σώματος. Μια τέτοια συνθήκη βιώνουμε στην παρούσα συγκυρία, τόσο παγκόσμια όσο και ειδικότερα στο ελληνικό κράτος.
22 Σεπτέμβρη 2018 / Εκδήλωση – συζήτηση : Εθνικισμός-πατριωτισμός ως πυλώνες του κράτους. Η αποδόμησή τους ως προϋπόθεση για την ελευθεριακή επαναστατική προοπτική.
Ιστορικά, σε περιόδους καπιταλιστικής κρίσης εντείνονται οι εκμεταλλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες, με αποτέλεσμα την όξυνση των κοινωνικών/ταξικών αντιθέσεων. Η διαρκής υποτίμηση της εργασίας, η ένταση της εξαθλίωσης και η συνολική υποβάθμιση των υλικών όρων και της ποιότητας διαβίωσης της τάξης μας, αποτελεί τη βασική στρατηγική επιλογή στην κατεύθυνση επιβίωσης και διαιώνισης του κυρίαρχου εξουσιαστικού συστήματος. … Continue reading “22 Σεπτέμβρη 2018 / Εκδήλωση – συζήτηση : Εθνικισμός-πατριωτισμός ως πυλώνες του κράτους. Η αποδόμησή τους ως προϋπόθεση για την ελευθεριακή επαναστατική προοπτική.”
Ο πολιτικός κρατούμενος Τάσος Θεοφίλου αντιμετωπίζει για μια ακόμη φορά, την μεθόδευση εξόντωσής του από τους δικαστικούς και αστυνομικούς μηχανισμούς του κράτους. Αντιμετωπίζει για δεύτερη φορά μια κακοστημένη σκευωρία που στόχο έχει να τον εξοντώσει ηθικά και πολιτικά, στερώντας του την ελευθερία. Στο εφετείο της υπόθεσης δίωξής του, ο σύντροφος αντιμετωπίζει το ίδιο κατασκευασμένο κατηγορητήριο, το ίδιο κατηγορητήριο που κατέρρευσε στη πρωτόδικη ακροαματική διαδικασία. Ένα κατηγορητήριο θεμελιωμένο πάνω στην ρευστή άμμο των προκατασκευασμένων σεναρίων στοχοποίησής του από την γνωστή βιομηχανία παραγωγής πολιτικών διώξεων, την «αντι»-τρομοκρατική «υπηρεσία» του κράτους. Η πολιτική τοποθέτηση του συντρόφου δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας : “Δεν έχω διαπράξει τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Διέπραξα όμως το αδίκημα που περικλείει όλα τα αδικήματα. Είμαι αναρχικός. Στον ταξικό πόλεμο πήρα θέση με τους αποκλεισμένους και τους αδικημένους, με τους κυνηγημένους και με τους κολασμένους, με τους φτωχούς, με τους αδύνατους και τους καταπιεσμένους.” 
«Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ’ το στόμα, να μην τον γιατρέψεις από την ασθένεια που πάσχει, να τον βάλεις σε μια άθλια κατοικία, να τον εξοντώσεις βάζοντάς τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον στείλεις στον πόλεμο. Λίγοι μόνο απ’ αυτούς τους τρόπους είναι απαγορευμένοι στο κράτος μας.» Bertold Brecht
Ο 
Μέσα σε διάστημα λιγότερο από 7 μέρες η πόλη του Βόλου ξερνάει 3 δημοσιοποιημένα περιστατικά έμφυλης βίας. Τρεις ξυλοδαρμοί γυναικών από ελληναράδες μάτσο σεξιστές. Στο τελευταίο περιστατικό ο θύτης αφού έβρισε τη γυναίκα στη συνέχεια της επιτέθηκε, την έριξε στο έδαφος κι άρχισε να την χτυπάει. Ευτυχώς περαστικοί παρενέβησαν με αποτέλεσμα ο θύτης να απομακρυνθεί. Το περιστατικό έγινε στο λιμάνι του Βόλου και πρωί. Η γυναίκα που χτυπήθηκε και ένας άντρας που παρενέβη κατήγγειλαν το περιστατικό. Στο δεύτερο περιστατικό ο θύτης ήταν σε σχέση με τη γυναίκα και σε μεταξύ τους διαφωνία αργά τη νύχτα την άρπαξε από τα μαλλιά και της κοπάνησε επανειλημμένα το κεφάλι σε πόρτα εκκλησίας, σε κοντινό στο Βόλο χωριό. Η γειτονιά παρότι άκουσε τα πάντα δεν έκανε το παραμικρό, αντίθετα έδωσε τη συνένοχη σιωπή της στο θύτη ώστε να ολοκληρώσει ανενόχλητος το έργο του. Μετά από καταγγελία της γυναίκας ο θύτης αναζητείται από μπάτσους της περιοχής. Το πρώτο περιστατικό έγινε από άντρα διδάσκοντα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, στο Τμήμα της Χωροταξίας και η γυναίκα που βρέθηκε ημιλιπόθυμη να ζητάει βοήθεια είναι φοιτήτρια του τμήματος. Η γυναίκα έκανε μήνυση καταγγέλλοντας τον θύτη για την μισογύνικη επίθεση, ενώ «αντι»μήνυση έκανε αμέσως κι ο ίδιος εναντίον της (για ψευδή καταμήνυση) ζητώντας παράλληλα το προβλεπόμενο 48ωρο μέχρι την εκδίκαση του αυτόφωρου. Στο μεσοδιάστημα γνωστοποιείται από το ΠΘ ότι θύτης και θύμα ήρθαν σε κάποια συμφωνία και έτσι αποσύρθηκαν ταυτόχρονα οι δύο μηνήσεις. 
Τα ξημερώματα της Πέμπτης 2 Φλεβάρη, τρανς θηλυκότητα περπατώντας στα Εξάρχεια αντιμετώπισε τρανσφοβική τραμπούκικη επίθεση από παρέα μάτσο σεξιστών (σχετικό link: 
Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα : α) της τρομοκρατικής υστερίας που αναπτύχθηκε και πάλι απο κράτος και ΜΜΕ με τις πρόσφατες συλλήψεις μελών της οργάνωσης “Επαναστατικός Αγώνας”, β) της απαγωγής και ομηρίας του 6χρονου Βίκτωρα-Λάμπρου, γιού των πολιτικών κρατουμένων Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη, γ) της άρνησης απόδοσης 
Στις 5 Γενάρη συλλαμβάνεται από την τρομοκρατική υπηρεσία η αναρχική