«Η υποτίμηση της εργασίας είναι μια διαχρονική απαίτηση του κεφαλαίου και συντελείται σταδιακά χωρίς ποτέ να παύει να αποτελεί επίδικό. Ενδεικτικά η μερική και προσωρινή απασχόληση στον ελλαδικό χώρο από το 2002 έως το 2018 αυξάνεται σταθερά. Το μισθολογικό κόστος ανά ώρα εργασίας για τα αφεντικά παρουσιάζει συνεχή μείωση από το 2004 έως το 2017. Η περίοδος που διανύουμε είναι μια εξαιρετική συνθήκη για το κεφάλαιο, για να αυξήσει ραγδαία την ένταση της εργασίας, να μειωθούν τα κόστη για τα μέσα προστασίας των εργαζομένων και να δημιουργηθούν ακόμα πιο επισφαλείς συνθήκες για τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα με παγίωση της εκ περιτροπής απασχόλησης σε ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων. Παράλληλα, το κράτος ενισχύει το καθεστώς τρόμου στους χώρους δουλειάς. Δίνει την δυνατότητα στ’ αφεντικά να αλλάζουν συμβάσεις εργασίας και επιπλέον να μην έχουν την υποχρέωση να προσλάβουν τους/τις ίδιους/ες εργαζόμενους/ες, με τις ίδιες συμβάσεις που είχαν πριν. Η εκ περιτροπής εργασία στην ουσία επιβάλλεται χωρίς την έστω και τυπική συναίνεση των εργαζομένων. Το κράτος απαγορεύει οποιαδήποτε οργανωμένη αντίδραση, με το μέτρο της πολιτικής επιστράτευσης των απεργών.» Continue reading “Η νέα κανονικότητα σημαίνει (αφίσα)”