
Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα : α) της τρομοκρατικής υστερίας που αναπτύχθηκε και πάλι απο κράτος και ΜΜΕ με τις πρόσφατες συλλήψεις μελών της οργάνωσης “Επαναστατικός Αγώνας”, β) της απαγωγής και ομηρίας του 6χρονου Βίκτωρα-Λάμπρου, γιού των πολιτικών κρατουμένων Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη, γ) της άρνησης απόδοσης ασύλου και της σχεδιαζόμενης απέλασης του απεργού πείνας (απο 13/12/2016) Mohamed A. στη Μυτιλήνη, δ) της απαγόρευσης επισκεπτηρίων απο αλληλέγγυους/ες στις έγκλειστες μετανάστριες του στρατοπέδου συγκέντρωσης “Ελληνικού” (Αθήνα) και την μεταφορά και φυλάκισή τους στα κρατητήρια της Πέτρου Ράλλη, μετά την πρόσφατη διαδήλωση. Continue reading “23 Γενάρη 2017 : ΚΡΑΤΟΣ και ΚΕΦΑΛΑΙΟ οι μόνοι τρομοκράτες. Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο.”
23 Γενάρη 2017 : ΚΡΑΤΟΣ και ΚΕΦΑΛΑΙΟ οι μόνοι τρομοκράτες. Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο.
Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο, με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα : α) της τρομοκρατικής υστερίας που αναπτύχθηκε και πάλι απο κράτος και ΜΜΕ με τις πρόσφατες συλλήψεις μελών της οργάνωσης “Επαναστατικός Αγώνας”, β) της απαγωγής και ομηρίας του 6χρονου Βίκτωρα-Λάμπρου, γιού των πολιτικών κρατουμένων Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη, γ) της άρνησης απόδοσης … Continue reading “23 Γενάρη 2017 : ΚΡΑΤΟΣ και ΚΕΦΑΛΑΙΟ οι μόνοι τρομοκράτες. Παρέμβαση με ανάρτηση πανό και σχετικό κείμενο.”
Στις 5 Γενάρη συλλαμβάνεται από την τρομοκρατική υπηρεσία η αναρχική
Σ’ αυτό τον τόπο, ιστορικά ο Δεκέμβρης είναι δυσκολοχώνευτος μήνας για την αστική κυριαρχία… Όσο κι αν μανιασμένα προσπαθούν επι 8 χρόνια να περιθωριοποιήσουν και συκοφαντήσουν τα ταξικά και κοινωνικά υποκείμενα που βγήκαν οργισμένα στους δρόμους, όσο και να προπαγανδίζουν συνεχώς την θεωρία των «βανδαλισμών», είτε φανερά και ξεδιάντροπα, είτε μέσα από πολιτικάντικους πλαστούς διαχωρισμούς, εμείς που ζήσαμε τον Δεκέμβρη είμαστε ακόμα εδώ και θα παραμείνουμε εδώ, στο δρόμο. Όσες χιλιάδες λαμπάκια κι αν ανάψουν οι μαφιόζοι πάνω από τα κεφάλια μας, όσα πλαστικά λούνα-πάρκ κι αν στήσουν στην πόλη για να κοιμήσουν και αλλοτριώσουν τις συνειδήσεις των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων, εμείς που ανασάναμε το δροσερό αεράκι της κοινωνικής εξέγερσης του Δεκέμβρη, εμείς που πνιγήκαμε από τον χημικό πόλεμο που μας εξαπέλυσαν οι έμμισθοι μπράβοι της κυριαρχίας, τα πιστά στρατιωτάκια κράτους και κεφαλαίου, εμείς που παλέψαμε και συνεχίζουμε να παλεύουμε ενάντια στη λήθη, ενάντια στην ανάθεση σε «σωτήρες», ενάντια στην υποταγή, κατεβαίνουμε και πάλι στο δρόμο.
Αξιολογώντας τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες της περιόδου και επιθυμώντας να συμβάλλουμε με τις δυνάμεις που διαθέτουμε, τόσο στον περαιτέρω θεωρητικό προβληματισμό και πολιτική συγκρότηση των ενεργών υποκειμένων του αντικρατικού-αντικαπιταλιστικού αγώνα, όσο και στην ευρύτερη διάδοση των αναρχικών/απελευθερωτικών αξιών σε τοπικό επίπεδο, οργανώσαμε το προηγούμενο διάστημα και θέτουμε πλέον σε λειτουργία, κινητό
Με αφορμή την επέτειο της 17ης Νοέμβρη, στις 15 και 16/11 αναρτήθηκαν τρία μεγάλα πανό, σε κτίρια της “Παν/μιο Θεσσαλίας Α.Ε.”, εσωτερικά και εξωτερικά του “Θόλου” και εξωτερικά της Αρχιτεκτονικής (χώρος αμφιθεάτρου).
Στις 16/11 έγινε παρέμβαση στις πολυτεχνικές σχολές του Βόλου, με μοίρασμα του κειμένου μας που αφορά τα real-estate σχέδια της “Παν/μιο Θεσσαλίας Α.Ε.”, σχέδια καταστολής και καταστροφής της Κατάληψης “Τερμίτα”. Το ίδιο κείμενο μοιράστηκε σε διαδοχικές παρεμβάσεις και στο φοιτητικό εστιατόριο στις 13/11 και θα συνεχίσουμε να το μοιράζουμε και τις επόμενες μέρες, σε διαδοχικές παρεμβάσεις μας στις πανεπιστημιακές και πολυτεχνικές σχολές.
Το πανεπιστήμιο αποτελεί τον ανώτατο κύκλο της αστικής εκπαίδευσης αποτελεί το υψηλότερο επίπεδο εμπέδωσης τόσο της κυρίαρχης ιδεολογίας όσο και της ιεραρχικής κοινωνικής οργάνωσης. Ένα τμήμα της μαθητικής νεολαίας που συνειδητά ή ασυνείδητα ενσωματώνει την ιδεολογική προπαγάνδα της βασικής κρατικής «παιδείας», καταφέρνει να περάσει αυτή την μαγική πόρτα, μέσα από μια δήθεν αντικειμενικοποιημένη διαδικασία φίλτρων (παπαγαλία κρατικών βιβλίων, φροντιστήρια, πανελλαδικές εξετάσεις κλπ). Την περνάει μέσα από μια οικονομικά εξαντλητική και ψυχοφθόρα διαδικασία πειθάρχησης, μια διαδικασία με ξεκάθαρα κυριαρχικό περιεχόμενο και ταξικά κριτήρια διαλογής των «κατάλληλων», αναζητώντας μέσα σε πανεπιστήμια και πολυτεχνεία, τα τεκμήρια (εξειδικευμένες θεωρητικές/τεχνικές γνώσεις και πτυχία) που θα της επιτρέψουν (?) να βρεί μέσα στην δυστοπία της μαζικής ανεργίας, μια σταθερή δουλειά χωρίς επισφάλεια, μια δουλειά με καλύτερες αμοιβές από τους μισθούς Κίνας που έχουν εδραιωθεί στον εργασιακό μεσαίωνα της εποχής των μνημονίων.
“Ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός κράτους και κεφαλαίου, έχει στο οπλοστάσιό του και το όπλο του φασισμού δίπλα στα υπόλοιπα. Αυτή η παγκόσμια δυστοπία του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, σε άλλα μέρη του πλανήτη είναι ντυμένη με οικονομικά μνημόνια και μεσοπρόθεσμα προγράμματα δημοσιονομικής/κοινωνικής πειθάρχησης, σε άλλα μέρη επιβάλλει εξοντωτικούς περιφερειακούς πολέμους που σπέρνουν μαζικό θάνατο και προσφυγιά και σε άλλα μέρη του πλανήτη βασιλεύει μέσα από την εγκαθίδρυση οικονομικών και κοινωνικών συνθηκών μαζικής εξαθλίωσης και ακραίας φτώχειας.” Ολόκληρο το κείμενο σε μορφή pdf
“Το κτήνος του σύγχρονου ολοκληρωτισμού δεν κάνει διαλλείματα στην επίθεσή του, δεν πρόκειται να μας δώσει χρόνο για ανάσες ανασύνταξης. Η ολομέτωπη επίθεσή του είναι συνεχής και αδυσώπητη, ενάντια στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα, ενάντια σε γηγενείς και μετανάστες αλλα και ενάντια στις αντικαθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις που μάχονται τον καπιταλισμό και την κυριαρχία. Κατά την εκτίμησή μας, πρέπει άμεσα να πιάσουμε και πάλι την άκρη του νήματος και να ξετυλίξουμε το κουβάρι των πολύμορφων μαχητικών κοινωνικών αγώνων, δίνοντάς τους όμως εξαρχής, ένα ξεκάθαρο αντικαθεστωτικό πολιτικό περιεχόμενο, μπολιάζοντάς τους με την επαναστατική στόχευση. Γιατί το δίλημμα που αναδεικνύεται στην νέα περίοδο που έχουμε ήδη μπεί, δεν είναι «ευρώ ή δραχμή», ούτε «μέσα ή έξω από την Ε.Ε.», ούτε μνημόνιο ή αντιμνημονιακοί αγώνες. Το πραγματικό δίλημμα που τίθεται στην εποχή του σύγχρονου ολοκληρωτισμού, είναι υποταγή στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα ή κοινωνική επανάσταση.”