Τον τελευταίο μήνα έχουν δημοσιευτεί αμέτρητες καταγγελίες σεξουαλικής, σωματικής και ψυχολογικής κακοποίησης στις οποίες οι θύτες προέρχονται από καλλιτεχνικούς, αθλητικούς, εργασιακούς και πολιτικούς χώρους. Πρόκειται για άτομα σε θέσεις εξουσίας που επέλεξαν να κακοποιήσουν. Η μία καταγγελία έδωσε φωνή στην επόμενη κι έτσι άνοιξε το καπάκι ενός βόθρου, που η πλειοψηφία του κοινωνικού σώματος αγνοεί επιδεικτικά ή τον αναπαράγει και τον συγκαλύπτει επίσης συστηματικά επί χρόνια. Στο πρώτο δίμηνο του 2021 άνοιξε ο φάκελος έμφυλη βία στο δημόσιο λόγο. Και αυτό συνέβη γιατί κατήγγειλαν τις τραυματικές τους εμπειρίες γυναίκες και άντρες που αποτελούν δημόσια πρόσωπα. Οι αντιδράσεις πολύ κόσμου απέναντι σε αυτές τις καταγγελίες κινήθηκαν στα ίδια στερεοτυπικά μοτίβα που συναντάμε σε κάθε καταγγελία έμφυλης βίας. Απαξίωση, χλευασμός των επιζώντων, προσπάθεια απόδοσης κρυμμένων συμφερόντων πίσω από την στοχοποίηση των καταγγελλόμενων, είναι λίγα από τα κλασσικά στοιχεία των απολογητών και απολογητριών της πατριαρχίας. Continue reading “Η σιωπή όταν σπάει κάνει θόρυβο…”
Την Πέμπτη 22 Οκτώβρη στις 20:30′ στον χώρο της 
Καταγγέλλουμε τη δολοφονία του George Floyd από τα χέρια αστυνομικών της Μινεάπολις, μια ακόμη ρατσιστική πράξη μέσα στην καρδιά μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης του κόσμου. Αυτό το συμβάν προστίθεται στις αναρίθμητες δολοφονίες έγχρωμων και αφρικανικής καταγωγής πληθυσμών στις ηνωμένες πολιτείες, που διαιωνίζονται αδιάλειπτα από την εποχή της σκλαβιάς μέχρι σήμερα. Κατά την διακυβέρνηση Ομπάμα διεπράχθησαν δεκάδες δολοφονίες νεαρών μαύρων, κάτι που μας θυμίζει παρόμοιες εποχές ρατσισμού στις δεκαετίες 1950 και 1960.
“Το κρατικό χρήμα (δηλαδή οι δικοί μας φόροι) ρέει άφθονο κυρίως σε μεγάλα αλλά και σε μικρά αφεντικά, ενώ αντίθετα πέφτει με το σταγονόμετρο όσο κατεβαίνουμε τη σκάλα του κοινωνικού πλούτου. Αντίθετα από τον ιογενή μαζικό θάνατο, που δεν έχει ακόμα κάνει ισχυρή την παρουσία του στο νοτιότερο άκρο της βαλκανικής, ο ταξικός θάνατος έχει ήδη απλώσει τα μαύρα του φτερά πάνω από τα κεφάλια εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων της τάξης μας. Η δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού του ελληνικού κράτους «θα μοιραστούμε τα βάρη της κρίσης, όπως το έχουμε κάνει μέχρι τώρα», την μοναδική μετάφραση που έχει είναι ότι το ελληνικό κράτος θα συνεχίσει την ταξική θανατοπολιτική του, με ακόμα πιο κυνικό τρόπο. Σχεδιάζει να χρεώσει την διακοπή της κερδοφορίας του κεφαλαίου στη βάση της κοινωνικής/ταξικής πυραμίδας. Κι αν η βάση διαφωνήσει, τα κρατικά τάγματα εφόδου (αστυνομία, μισθοφορικός στρατός) του σύγχρονου φασισμού, είναι πανέτοιμα για να επιβάλουν αυτόν τον κρατικό σχεδιασμό.” 
Η παρούσα συλλογική προσπάθεια, αποτελεί το επιστέγασμα ενός κύκλου εσωτερικών συζητήσεων. Στα μέσα Μάρτη, αποκωδικοποιώντας την «βήμα-βήμα» κρατική διαχείριση, της από τον Π.Ο.Υ. κηρυχθείσας πανδημίας, αντιληφθήκαμε ότι μια εντελώς νέα πολιτική, οικονομική και κοινωνική συνθήκη βρισκόταν μπροστά μας. Στις 23 Μάρτη η συνθήκη αυτή επιβεβαιώθηκε. Σε μερικές μέρες ή βδομάδες από σήμερα, ενδέχεται να αρθούν κάποια από τα περιοριστικά μέτρα που έχει επιβάλλει το καθεστώς. Κατά την εκτίμησή μας, μια τέτοια κίνηση από πλευράς κράτους, είναι βραχυπρόθεσμα αναμενόμενη και δεν τροποποιεί τον πυρήνα του μακροχρόνιου σχεδιασμού του, συνεπώς ούτε την αντίστοιχη ιχνηλάτιση του σύγχρονου φασισμού που επιχειρούμε μέσα από αυτή την μπροσούρα. Ένα ελατήριο, για να καταφέρεις να το συμπιέσεις με ασφάλεια στο maximum χωρίς να κινδυνεύεις από απότομη θραύση, είναι σοφότερο να ακολουθείς σταδιακούς και επαναλαμβανόμενους κύκλους φόρτισης-αποφόρτισης, όπου κάθε αποφόρτιση θα είναι πολύ μικρότερης κλίμακας σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη φόρτιση. Η ελευθερία είναι ένα ελατήριο… 
Την Πέμπτη 5 Δεκέμβρη στις 20:30’, στην